Mogielica – Królowa Beskidu Wyspowego

Jeśli szukacie niedługiego szlaku na pół dnia, a przy tym jesteście gotowi na duże zaskoczenie – bez zawahania polecamy Mogielicę.

Mogielica czy Mogielnica?

Długo wybieraliśmy się w tamtejsze rejony, ale nigdy nie było nam po drodze. A prawdę mówiąc, to po drodze było, ale weekendowe zawody zawsze wygrywała oddalona o jakieś 40 minut drogi Szczawnica i któryś z cudownych pobliskich szlaków. Nie inaczej miało być i tym razem, jednak w trakcie podróży uznaliśmy, że zrobimy wyjątek i tym sposobem obraliśmy kierunek na Mogielicę.

Mogielica jest najwyższym szczytem Beskidu Wyspowego i osiąga wysokość 1170 m n.p.m. Dawniej była błędnie nazywana Mogielnicą, zdarza się i współcześnie usłyszeć tę nazwę. Poprawną formą jest jednak Mogielica.

A dlaczego właściwie Beskid Wyspowy?

Ta charakterystyczna nazwa przywołuje na myśl jakieś wyspy. I właściwie wszystko się zgadza, bo nazwa „wyspowy” pochodzi od ukształtowania tego pasma górskiego. Inaczej bowiem niż w przypadku innych górskich pasm, Beskid Wyspowy nie tworzy jednego długiego pasma, a przypomina raczej zbiór wysp. Legenda głosi, że pomysłodawcą nazwy tej części Beskidu był Kazimierz Sosnowski (ten od Perci Sosnowskiego), który obudził się na Ćwilinie wraz ze swoimi podopiecznymi i pośród morza mgieł ujrzał wystające wierzchołki szczytów przypominające wyspy. Niezależnie od tego jak było naprawdę, warto przekonać się na własnej skórze co oferuje nam Beskid Wyspowy.

Skąd wyjść?

My szlak rozpoczęliśmy w miejscowości Szczawa, a ściślej mówiąc w przysiółku Szczawa-Gryblówka. Samochód możecie zostawić na znajdującym się zaraz na początku szlaku leśnym parkingu „Berkówka”. Jeśli podróżujecie autobusem z Krakowa, wysiądźcie na przystanku Szczawa-Gryblówka.


Na parkingu szukamy niebieskiego szlaku, przechodzimy przez most na rzece Kamienica i odbijamy w lewo, zaraz za kapliczką, obok zabudowań. Czeka nas kilka minut średnio stromego podejścia i możemy zrobić sobie chwilę na podziwianie pierwszych widoków.

Pierwsze widoki

W drodze na Mogielicę mijamy bardzo gęsty, ciemny jodłowo-świerkowy las. Nie sposób nie zgodzić się z opinią, że można byłoby kręcić w nim horrory. Po przejściu leśnego odcinka wychodzimy na szeroką, leśną drogę.

Niebieski szlak na Mogielicę

Po około 1,5 godziny drogi od parkingu dochodzimy w końcu do Przełęczy pod Małym Krzystonowem ( 880 m n.p.m.) gdzie szlak niebieski łączy się z żółtym.

Rozwidlenie niebieskiego i żółtego szlaku na Mogielicę


Bajeczna Polana Stumorgowa

Około 20 minut drogi od rozwidlenia szlaków, dochodzimy w końcu do rozległej polany. Decydując się tego dnia na Mogielicę nie sądziliśmy, że polana jest aż tak piękna. Zrobiliśmy sobie dłuższą przerwę na podziwianie panoramy i ruszyliśmy dalej (bo nieco wyżej okazja do jej podziwiania jest jeszcze lepsza). Ze szlaku widać w oddali szczyt Mogielicy, wraz z charakterystyczną wieżą widokową.

Szczyt Mogielicy i wieża widokowa

Po przejściu krótkiego podejścia w górę dochodzimy do wzniesienia, na którym ustawiona została altanka, z której to roztacza się rozległa panorama na Beskid Wyspowy, Sądecki, Gorce, Pieniny i Tatry. Altanka została udostępniona przez osobę prywatną. Poniżej altanki dostępne są ławki i miejsce na ognisko. Co ciekawe, po lewej stronie polany trwa budząca niemałe kontrowersje budowa obiektu gospodarczego (bacówki).

Panorama z altanki
Rozległa panorama (po lewej widoczna budowa bacówki)

Rezerwat Przyrody Mogielica i szczyt z wieżą widokową

Zanim zaczniemy ostatnie podejście na szczyt, stojąca przed wejściem do lasu tablica informuje nas, że wchodzimy do Rezerwatu Przyrody Mogielica. Rezerwat zamieszkuje wiele gatunków chronionych zwierząt, m.in. sóweczka, orlik, czy wilk. Długo nie musieliśmy się o tym przekonywać, bo po przekroczeniu tablicy spotkaliśmy uroczą salamandrę plamistą.

Końcowe podejście na szczyt jest dosyć strome i męczące. Nie trwa jednak długo, bo po około 10-15 minutach docieramy na szczyt Mogielicy. Na szczycie stoi wysoka na 22 m, wyremontowana i wzmocniona wieża widokowa. Jeśli potrzebujecie pieczątki do Korony Gór Polski, albo GOT, dostępna jest w ustawionej tam skrzynce.

Mogielica jest szczytem całkowicie zalesionym, dlatego warto (na miarę możliwości i odwagi) wspiąć się jeszcze na wieżę widokową. A ta oferuje widok na cztery strony świata i wszystkie wspomniane wcześniej pasma – Beskid Sądecki, Pieniny, Gorce, Tatry i oczywiście – na Beskid Wyspowy!

Widok z wieży widokowej (po prawej Polana Stumorgowa)
Widok z wieży na Beskid Wyspowy

Zejście do granicy Rezerwatu wymaga nieco więcej naszej uwagi, bo jest dosyć strome. Szczególnie warto uważać tutaj po deszczu, gdy kamienie są śliskie. W drodze powrotnej jeszcze raz możemy nacieszyć oczy niesamowitą Polaną Stumorgową. Chyba nikogo nie trzeba o tym przekonywać!

Ostatni przystanek na Polanie Stumorgowej

Wybrane szlaki na Mogielicę

Pokonanie trasy w obie strony (bez przystanków) zajmie Wam około 4 godziny. Trasa jest krótka, więc brak schronisk po drodze nie stanowi większego problemu. Poniżej przedstawiamy Wam nasz wariant wycieczki.

Na Mogielicę możecie dostać się również szlakami (poniższa lista zawiera bezpośrednie linki do map uwzględniających trasę w obie strony):

  • Niebieskimz miejscowości Jurków – mapa
  • Zielonym z Przełęczy Rydza Śmigłego- mapa
  • Żółtym ze Słopnic Królewskich – mapa

Garść informacji praktycznych:

  • Mogielica jest najwyższym szczytem Beskidu Wyspowego i reprezentantem tego pasma w Koronie Gór Polski
  • najbardziej widokowym szlakiem na szczyt Mogielicy jest szlak niebieski ze Szczawy, przechodzący przez Polanę Stumorgową, a najszybszym i najprostszym – zielony z Przełęczy Rydza-Śmigłego
  • pod szczytem Mogielicy ustawiona jest altanka z przepiękną panoramą
  • na szczycie Mogielicy znajduje się wysoka na 22 metry wieża widokowa
  • w granicach szczytu utworzony został Rezerwat Przyrody Mogielica
  • na Polanie Stumorgowej, na wysokości 1100 m n.p.m. znajduje się najwyżej położona w Polsce pasieka
Pasieka na Polanie Stumorgowej

Na koniec raz jeszcze wspomnę o naszym niemałym zaskoczeniu pięknem tego szlaku, a zwłaszcza widokowej Polany Stumorgowej. Szlak jest krótki, idealny na spacer z dziećmi, albo samotną wędrówkę. Pakujcie zatem termos z zimową herbatą i dłużej się nie zastanawiajcie.

Do zobaczenia na szlaku!

Rekomendowane artykuły